Kreatywny Bazar

Kanciasta panna młoda-obraz inspirowany kubizmem

Program: Photoshop C4
Poziom: średni

Co by wynikło z połączenia pięknego i romantycznego momentu ze stylistyką pełną kanciastych obiektów i deformacji? Czy uroda przedstawianej chwili pozostałyby czy znikła przytłoczona burymi kolorami? Spróbuję odpowiedzieć na te pytania tworząc kompilację dwóch bardzo niepasujących do siebie tematów - wesela i kubizmu. Połączę je starając się nie kopiować dokonań dawnych artystów; będą one dla mnie jedynie wskazówką, w którym kierunku zmierzać.

1.POSZUKIWANIE INSPIRACJI

Gdy opieram wygląd mojej pracy na jakimś kierunku artystycznym, zawsze sięgam po więcej informacji. Wszystkim znane stereotypy lub milowe prace nie są wystarczającym źródłem wiedzy, szczególnie gdy chcemy stworzyć coś nowego, a nie powielać historię. Dlatego przejrzałam kilka albumów i stron poświęconych kubizmie w poszukiwaniu ciekawostek i mniej znanych prac, które jednak potrafią mnie natychmiast zainspirować. Najbardziej interesujący wydaje mi się obraz z kobietą przy lustrze, na nim więc będę się głównie opierać.

2.PIERWSZE SZKICE

Obraz ma przedstawiać jakąś scenę z panną i panem młodym, co wydaje się tematem bardzo prostym i oklepanym. Wykonuję kilka małych szkiców, w których ogólnikowo przedstawiam idee i dbam o kompozycję - w trakcie rysowania staram się zamienić zwykły obraz z sesji ślubnej na coś bardziej skomplikowanego. Ostatecznie pozostaję przy pomyśle uciekającej panny młodej. Aby ułatwić sobie późniejszy szkic na komputerze rysuję też powiększona wersję samej postaci.

3.SZKICE KOMPUTEROWE

Kiedy najważniejsze aspekty pracy zostały określone na kartce papieru, czas przenieść je na komputer. Tworzę nowy obraz [Ctrl]+[N] o wymiarach A6 i wklejam do niego mój szkic i rysunek postaci.

Zmieniam kolor tła na bardziej neutralny, a warstwy ze szkicami przełączam na tryb Mnożenie (Multiply). Następnie wpasowuję rysunek postaci w szkic całości kompozycji, używając gumki [E] wycieram pierwotny szkic postaci na głównym rysunku i scalam obydwie warstwy [Ctrl]+[E]. Zapisuję pracę - zawsze pamiętaj o częstym zapisywaniu!

4.WPROWADZENIE WIĘKSZEJ ILOŚCI LINII

Tworzę nową warstwę ponad już widocznymi i używając jakiegokolwiek pędzla [B] dokańczam szkic. Podczas tego etapu pracy nie używam żadnego określonego rodzaju pędzla; wybieram ten, który aktualnie najbardziej mi odpowiada do szybkiego rysowania. Kończąc szkic staram się ukazać przestrzeń na obrazie i zawrzeć najważniejsze detale, o których nie powinnam zapomnieć w czasie realizacji. Ponieważ inspiruję się konkretną pracą, ciągle na nią zerkam, aby nie zatracić charakteru tej stylizacji. Używam miękkich i płynnych linii, deformuję postać i dodaję kilka kwadratów, aby podkreślić geometryczność kompozycji. W trakcie rysowania często odbijam obraz w poziomie Obraz>Obróć Obraz>Odbij Obraz w Poziomie (Image>Image Rotation>Flip Canvas Horizontal), bo choć jest on zdeformowany, to mimo wszystko powinien wyglądać odpowiednio dobrze również w odbiciu lustrzanym.

5.PODSTAWOWE KOLORY

Gdy szkic jest już wystarczająco czytelny, czas nanieść na niego kolory. Chociaż prace kubistyczne utrzymane są w szaro-brązowej tonacji ja decyduję się na bardziej soczyste kolory. Mój obraz nie jest kopią prac kubistów - jedynie stylizuję się na ich twórczości, dlatego mogę wybrać i stosować najbardziej interesujące mnie triki i cechy, odrzucając te, które nie do końca mi odpowiadają.

Tworzę nową warstwę i umieszczam ją pomiędzy warstwami szkiców. Używając własnego pędzla o nierównej krawędzi nanoszę najważniejsze kolory. Staram się nie zmniejszać rozmiaru narzędzia, aby nie wdawać się w nieistotne na razie szczegóły. Po nałożeniu barw zwiększam rozmiar obrazu, Obraz>Rozmiar obrazu (Image>Image Size…); nadal nie jest docelowej wielkości, ale pozwala na lepsze skoncentrowanie się na detalach.

6.TWORZENIE KONTRASTU

Praca, na której się wzoruję ukazuje duży kontrast pomiędzy konturem, a wypełnieniem. Sprawia to, że kontur staje się najważniejszym elementem obrazu. Postanawiam uzyskać podobny efekt, dlatego na warstwie szkicu zaciemniam niektóre miejsca. Najbardziej wyraźny kontur oraz najwięcej ciemnych plam pojawia się na pierwszym planie. Aby stworzyć płynne przejście pomiędzy planami, natężenie konturu zmniejsza się i staje się on mniej istotny. Tworząc elementy, które tak obciążają kompozycję nie zapominam o odbiciu obrazu w poziomie, Obraz>Obróć Obraz>Odbij Obraz w Poziomie (Image>Image Rotation>Flip Canvas Horizontal), aby sprawdzić czy nie zachwiały równowagi całego obrazu.

7.DOPASOWANIE KOLORU DO KONTURU

Stworzony kontur wygląda na zbyt ciemny w porównaniu z jasnymi kolorami użytymi w pracy. Naprawiam to dwoma prostymi krokami: po pierwsze - tworzę więcej konturu. Na nowej warstwie ustawionej na tryb Mnożenie (Multiply) o zmniejszonym Kryciu (Opacity) rysuję detale konturu. Używam również pędzla w formie nierównych prostokątów, który pomaga zapełnić przestrzeń i ułatwi dalszą prace nad detalami otoczenia. Drugim krokiem jest stworzenie Warstwy Dopasowania (Adjustment Layer) Warstwa>Nowa Warstwa Dopasowania (Layer>New Adjustment Layer), gdzie poprawiam Poziomy (Levels). Barwy stają się bardziej soczyste i tracą swoją pastelową nutę, a co za tym idzie - lepiej współgrają z konturem. Pamiętaj, aby umieścić Warstwę Dopasowania nad warstwami, które chcesz zmienić; w tym wypadku Warstwa Dopasowania znajduje się pod warstwą szkicu, aby ta nie stała się jeszcze ciemniejsza.

8.ZMIANA KOLORÓW

Chociaż kolory i kontur zaczynają tworzyć jedną całość, dobrze jest przed kolejnym krokiem - pracą nad detalami - ostatecznie poprawić kolorystykę. Najprostszym sposobem jest stworzenie kolejnej Warstwy Dopasowania (Adjustment Layer) Warstwa>Nowa Warstwa Dopasowania (Layer>New Adjustment Layer), w której tym razem koncentruję się na Balansie Kolorów (Color Balance). Podczas pracy nad obrazem często tracimy zaplanowany w szkicu kontrast i nasycenie, dlatego na tym etapie ustawiam je na zbyt jaskrawe. Chcę, aby kontur i barwy tworzyły zupełnie różne wartości, a współgrały ze sobą poprzez kompozycję. Ponownie powiększam rozmiar obrazu Obraz>Rozmiar obrazu… (Image>Image Size…).

9.MALOWANIE

Używając pędzla o nierównych krawędziach rozpoczynam malowanie na nowej warstwie. Malować można pędzlem Twardym Okrągłym (Hard Round) albo Aerografem (Aerograph), jednak chropowaty pędzel zapełnia przestrzeń w bardziej interesujący sposób od razu tworząc ciekawą teksturę. Malowanie na tym etapie polega głównie na poprawianiu szkicu kolorystycznego; na dokładniejszym nakładaniu wcześniej wybranych barw. Zazwyczaj zaczynam malować rozpoczynając od najbardziej odległego elementu na obrazie i kończę na najbliższym, w tym wypadku na pannie młodej. W trakcie zakrywam część linii, a fragmenty innego „bałaganu” zostawiam odsłonięte - fragmenty szkicu przezierające przez ostateczna warstwę obrazu często dodają smaczku. Ten etap pracy trwa najdłużej więc staram się zapisywać postęp [Ctrl]+[S] jak najczęściej w trakcie.

10.NOWE LINIE

Gdy cała przestrzeń obrazu jest już na nowo zamalowana czas poprawić kontur, przy okazji tworząc z niego konkretne i wystylizowane linie o prostych krawędziach. Grubość linii zmienia się w zależności od ich miejsca w kompozycji odpowiednio dodając ciężaru lub nadając lekkości. Również kolor konturu jest różny. Podejmując decyzje co do ich wyglądu często odbijam obraz w poziomie Obraz>Obróć Obraz>Odbij Obraz w Poziomie (Image>Image Rotation>Flip Canvas Horizontal), aby upewnić się o ich słuszności.

11.DETALE TŁA

Jedynymi szczegółami, które występują na dalszych planach obrazu są tekstury i kontur. Ponieważ ciemny i wyraźny kontur przypisany jest pierwszemu planowi, na dalszych zastosowałam linie cieńsze, delikatniejsze i w odcieniach samego tła - zielonym, błękitnym i brązowym. W ten sposób tworzę kilka kwadratów na drzewach i na trawie. Staram się, aby te elementy nie były bardzo widoczne, a jedynie dopełniały kompozycji.

12.POPRAWA KOLORYSTYKI

Aby móc w pełni ocenić co jeszcze należy poprawić, zmienić lub domalować w pracy po raz kolejny, dopasowuję kolory. Tworzę Warstwę Dopasowania (Adjustment Layer) Warstwa>Nowa Warstwa Dopasowania (Layer>New Adjustment Layer), i kolejno poprawiam Poziomy (Levels), Balans Kolorów (Color Balance) oraz Barwę/Nasycenie (Hue/Saturation). Zamieniam barwy tła na zimniejsze, natomiast postać na pierwszym planie staje się jaśniejsza i cieplejsza. Przez to zróżnicowanie praca nabiera więcej głębi.

13.ROZMIAR OBRAZU

Na tym etapie po raz ostatni powiększam rozmiar obrazu Obraz>Rozmiar obrazu… (Image>Image Size…) do wielkości docelowej. Zmiana wielkości rozmiaru obrazu w trakcie pracy nie jest konieczna, można zacząć szkicować już na wielkiej powierzchni. Jednak jeśli komputer, którego używasz jest słabszy, albo pędzle mają skomplikowaną strukturę, wtedy łatwiej jest pracować płynnie na mniejszym pliku powiększając go, dopiero kiedy zaczynamy zajmować się detalami.

14.PRZESTRZEŃ KUBISTYCZNA

Obserwując prace kubistów bez problemu można dostrzec wszechobecne figury geometryczne przedstawione w sposób przestrzenny i skontrastowane z płaskimi plamami barwnymi. Chciałam zastosować tą samą technikę, dlatego część z namalowanych kwadratów i prostokątów zamieniłam w bardziej widoczne figury przestrzenne. Dodatkowo namalowałam cienie na sukni panny młodej oraz na jej rękach.

15.TWORZENIE CIENI

Nowo wydobyte figury przestrzenne za mało odcinają się od tła, postanawiam więc stworzyć kolejną warstwę ściemniającą.

Na nowej warstwie jednolitym zimnym kolorem zamalowuję miejsca, które chciałabym, aby były jeszcze ciemniejsze. Oprócz dodania głębszych cieni na figurach poprawiam też kontrast pomiędzy rękoma postaci a jej suknią oraz pomiędzy całym pierwszym planem a lasem. Gdy zakryłam już wszystkie wybrane miejsca zmieniam tryb warstwy na Mnożenie (Mutliply) i dopasowuję Krycie (Opacity) oraz Przepływ (Fill). Cienie mają tylko trochę bardziej pogłębiać te już istniejące ciemne miejsca.

16.WYBÓR TEKSTUR

Kubiści sprawili, że kolaż stał się jedną z rozpoznawalnych cech ich prac; bardzo często przyklejali do płócien gazety lub piasek, po których później malowali. Nie może więc zabraknąć tego elementu również w mojej pracy. Wybieram proste obrazy: zdjęcia odręcznego pisma, kawałek napisu, skan kawałka materiału. Tekstury w tej pracy nie mają górować nad rysunkiem panny młodej, ich zadaniem jest dopełnić tło.

17.DOSTOSOWANIE TEKSTUR

Wybrane tekstury otwieram w programie, zaznaczam [Ctrl]+[A], kopiuję [Ctrl]+[C] i wklejam [Ctrl]+[V] w dokumencie zawierającym mój obraz. Od razu przenoszę je do nowego folderu, aby zachować względny porządek. Następnie każdą po kolei ustawiam i dopasowuję do miejsca w którym chciałabym, aby się znalazła ostatecznie. Jeśli tekstury nie są ważnymi elementami, jak w tym przypadku, każdą z nich można użyć kilkakrotnie bez wrażenia powielania. Gdy zdjęcie tekstury jest już nałożone w odpowiednim miejscu lekko zmniejszam jego Krycie (Opacity), aby zobaczyć obraz znajdujący się pod spodem. Przy użyciu Gumki [E] wycieram nadmiar zdjęcia zostawiając jedynie potrzebny mi fragment. Każdą z tekstur osobno dopasowuję do tła wypróbowując różne tryby warstw.

18.ZRÓŻNICOWANIE PLANÓW

Po krótkim namyśle stwierdzam, że jeszcze większe rozróżnienie pomiędzy pierwszym planem, panną młodą, a dalszym, lasem, pomogłoby w odbiorze pracy.Tworzę dwie nowe warstwy: na jednej na pomarańczowo zamalowuję część pierwszego planu, a na drugiej na zielono zamalowuję tło. Następnie pierwszą z tych warstw Rozjaśniam (Lighten), drugą Ściemniam (Darken) i dopasowuję ich Krycie (Opacity).

19.OSTATNIE DOPASOWANIE KOLORÓW

Praca wygląda na skończoną więc po raz ostatni tworzę Warstwy Dopasowania (Adjustment Layer) Warstwa>Nowa Warstwa Dopasowania (Layer>New Adjustment Layer), gdzie tylko trochę poprawiam Poziomy (Levels) oraz Balans Kolorów (Color Balance). Nie są to fundamentalne zmiany, jednak poprawienie kontrastu pracy lub lekka zmiana barwy cienia lub światła często finalizuje projekt.

20.OSTATNI KROK

Nigdy nie zapomnij o podpisie! Trzeba się chwalić swoją pracą, bo jeśli nie warto się chwalić, to nie warto było jej robić. Skończoną pracę zapisuję w pliku graficznym i otwieram ponownie w Photoshopie, aby dodać wyostrzenie Wyostrz, Filtry>Wyostrz>Wyostrz (Filter>Sharpen>Sharpen). Teraz obraz jest gotowy, aby pokazać go znajomym.

Chociaż połączenie dwóch wybranych przeze mnie tematów wydawało się trudne do uchwycenia i zgrania, poprzez dobór odpowiednich elementów udało się stworzyć z nich współgrającą całość. Ważne, aby osobiście decydować co w naszych inspiracjach jest najważniejszymi wartościami, które chcemy zobaczyć w autorskich pracach.

Wskazówka 1:

W miarę możliwości postaraj się zbierać swoją własną bibliotekę tekstur. Nie potrzeba w niej wiele elementów: skany pomiętego i poplamionego papieru oraz starych gazet, zdjęcia ceglanych murów, popękanej ziemi i słojów drewna. Już kilka takich zdjęć wystarczy, aby urozmaicić tworzone prace i dodać im więcej życia.

Wskazówka 2:

Utrzymuj porządek w swoich pędzlach. Jeśli tworzysz własne pędzle albo znajdujesz i korzystasz z tych, które można znaleźć w internecie wielce prawdopodobne jest, że masz w nich bałagan. Przejrzyj po kolei każdy z pędzli jaki masz w Photoshopie i zdecyduj czy jest ci on naprawdę potrzebny. Nic nie spowalnia bardziej artystycznej furii niż długie poszukiwania pędzla, którym akurat chcesz malować.

O autorze

Aleksandra „Adelaida” Chabros

Ilustratorka książek dziecięcych i twórca obrazów fantasy. Zajmuje się głównie czytaniem książek, piciem kawy i bezustannym szkicowaniem.